Michigan_BROAD MUSEUM, enigmatikoa, ironikoa...

Como un "eco de la topografía exterior" ha descrito el nuevo museo Broad, en el campus de la universidad estatal de Michigan, el equipo de arquitectos que, junto a la iraquí Zaha Hadid, ha firmado el proyecto. "Siempre comenzamos por investigar el paisaje. Buscamos líneas de conexión exteriores para arraigar el nuevo inmueble", explican Patrik Schumacher, Craig Kiner y el español Alberto Barba. Y, sin embargo, vestido con un traje que pliega el acero inoxidable hasta recordar al mejor Issey Miyake, el museo remite más a una armadura que a los senderos en los que dice inspirarse.
Es cierto que muchas de las salas interiores, de doble altura, sí son cruces de caminos en los que las más de 7.500 variadísimas piezas que componen la colección del centro (de ánforas griegas a videoarte) podrán contemplarse desde múltiples puntos de vista. Pero también lo es que el inmueble de hormigón, vidrio y acero se cierra, introvertido, ante el ajetreo y la vegetación del campus. Así, enigmático y sin embargo icónico, el edificio parece aterrizar, más que arraigarse, en medio del recinto universitario. Sin embargo, adquiere cierta ilusión de movimiento gracias a dos características del diseño: la cualidad Op-Art que confieren a la fachada las franjas de la estructura de acero y la tensión con la que, efectivamente, el volumen parece ser estirado desde dos de sus extremos.

Enigmático y sin embargo icónico, parece aterrizar, más que arraigarse


Puede que la arquitecta se refiriera a esa tensión y a esos espacios de intersección cuando describió el inmueble como "una alfombra urbana". Hadid siempre ha defendido una odisea personal que la ha llevado, como ella no se cansa de recordar, "tratar de ampliar los límites de la arquitectura". Por eso, a lo largo de más de tres décadas ha pasado de fraccionar los volúmenes a suavizarlos en un intento por petrificar el movimiento. En esa búsqueda por solidificar las líneas fluidas ha empleado las huellas del ajetreo de las personas como patrón para generar las plantas y las distribuciones de sus diseños. Y ha formalizado esa ambición con volúmenes sinuosos, troceados o acorazados. Este museo participa del último grupo formal y comparte la estética acorazada con la Torre de Innovación que la arquitecta levanta en otro campus, el de la Universidad Politécnica de Hong Kong, que estará listo el año que viene. La variedad de soluciones formales para una misma ambición podría obedecer al fructífero momento que atraviesa el estudio. En solo un mes, han inaugurado cuatro edificios que combinan tiendas con oficinas en el complejo Galaxy de Pekín y también este museo norteamericano que lleva el nombre del empresario de Los Ángeles Eli Broad y de su mujer. El centro se abrió al público la semana pasada, pocos días antes de que Hadid ganara el concurso para levantar el nuevo estadio nacional de Tokio. Esta vez con un diseño sin armadura que recupera sus famosas líneas fluidas y que Tadao Ando, que presidía el jurado, alabó.

http://cultura.elpais.com/cultura/2012/11/21/actualidad/1353525114_450518.html

KAP, ikuspuntu aldaketa denbora joan ahala...



Astelehen arratsaldean izan ginen KAP-ak ikusten. Ikusitakoaren hausnarketa egitea eskatu zaigu, hauek ikusi ondoren, gure lanetan zein aspektutan huts egiten dugun pentsaraztea, alegia.

Mota askotako lanak aurkeztu dira beste urte batez ere; maketa, panel, plano eta memoria artean ibili eta gero, eta, duela 4 urte horrelakorik egitea bururatu ez bazitzaigun egingo ere, kritikoak izan gara lanekin,  proiektu batzuk segituan ulertuz, ez ordea beste batzuk. Lan GRAFIKOEK, oin eta sekzio on batek proiektua bete-betean deskriba dezaketela erakusten dute, aparteko azalpenik ez dutela behar. Beste lan batzuk TEORIKOAGOAK dira, eta grafismo aldetik bikainak diren arren, gure ustetan azalpen larregi dago paneletan. Dena PROPORTZIOAN egin behar dela uste dut, alde teorikoa agertu behar denaren aldeko bainaiz, baina arkitekto izan nahi badugu, hitzen beharrik izan gabe espresatzeko gai izan behar dugulakoan nago.

AURKEZPENEI dagokionez eta esaera zaharrak dioen legez, “para gustos los colores, y para disgustos los desamores”. Kolorearen belaunaldian bizi gara bai, baina horrelako aurkezpenetan,oinarrizko koloreak ondo erabiltzen jakinez gero, ez da koloreekin erotu beharrik, eredu klasikoa ez da modatik pasatzen, eta adibide gisa, badira zuri beltzean egindako aurkezpen bikainak.

Bestalde, MAKETAK eta 3D-ak daude. Maketetan ez fijatzeko esan bazaigu ere, proiektua hirugarren dimentsioan ikusten laguntzen duten elementu hauei dagokienez badago zer esan. Benetan zoragarriak diren lanak daude ikusgai;  Gaur egun, aukera ugari daude, detaile maila altua onartzen dituzten material desberdinak…baina pena ematen didan gauzetako bat da, aurrerapauso handi hauek proiektuen esentzia galarazten dutela, pertsonalitatea kentzen baitiotelakoan nago, eta denak berdintsuak ikusten dira,”troquel” batek edozein pieza atera dezaken moduan.

Faktore askok hartzen dute parte KAP-batean, asko dira kontuan hartu behar diren gauzak, ideiak… baina intentsitate bat eman beharko zaie proiektua definitzen duten haiei.




Guretzat, ikasteko daukagun gauzetako bat, aurkezpena egitea da; panelaren formatua arrotza egiten zaigu oraindik, azken aurreko kurtsoan gaude eta orain arte ez baitugu proiektu bat formatu honetara laburtu izan, eta proportzio egokiak erabakitzea lanik zailena dela uste dut.

NEW YORK ; Arquitectura desde el Cielo

1.Civic Fame: Esta estatua ocupa la cúpspide del Jacob K. Javits Federal Office Building, uno de los edificios oficiales más mediocres de la ciudad. La figura femenina simboliza la reputación cívica de Nueva York y blande hacia el cielo una corona dividida en cinco almenas, una por cada distrito de la ciudad.
2.Union Square Playground: "Los niños adoran este parque infantil, sin duda porque el lugar les da la posibilidad de inventar sus propias diversiones y cambiarlas sobre la marcha", asegura John Tauranac en el libro.
 3.Palazzo Chupi:
Este edificio situado en el West Village fue muy criticado por los arquitectos puristas por su tonalidad rosa y su estilo pseudoitaliano, pero la ciudad y los turistas lo adoran"

4.Esquina entre la calle 47 y la quinta avenida: "Destacan entre los rascacielos las agujas de la catedral de San Patricio, consagrada en 1879. Se podría decir que en las inmediaciones no se ha construido ningún edificio de viviendas desde la segunda mitad del siglo XIX".
5.Curvas que engañan: El Iac Building firma este edificio cercano al parque elevado del High Line en el que como por arte de magia los ángulos rectos desaparecen. Pese a su suavidad es el primer edificio de oficinas levantado por Frank Gehry en Manhattan.



http://cultura.elpais.com/


P2_La Charité



_NONDIK NORAKOAK...

 Zein da PUBLIKO eta PRIBATUAREN arteko erlazioa? Eta hauek HIRIARENGANAKO duten erlazioa?

Urte bateko epea Marsellan igaro behar baldin badugu, zeintzuk dira gure behar garrantzitsuenak? Zein garrantzia izango du denbora faktoreak pribatuaren eta publikoaren arteko bereizketa egiterako orduan?

   

_IDEIA GARATZEN 

 ZERBITZUAK ZERBITZUEN TRUKE


Ojo por ojo, diente por dente, SERVICIO X SERVICIO Y TIEMPO X TIEMPO…
·         Behar duguna, dakigunaren truke…

Helburua:
          
     Pertsonen arteko konexioak sendotzea (nahiz eta arraza, adin eta sexu desberdinekoak izan)
        Pertsonengatik ikastea
Ondorioa:  komunitateko bizikidetza indartzea

NOLA?
Egin ahalko diren ekintza eta jarduera desberdinak…
1- Aisia
2- Ariketa Fisikoa
3- Hizkuntzak
4- Informatika
5- Sukaldaritza
6- Artea (musika, antzerkia, pintura…)
7- Pertsonenganako arreta (entzun, kontakizunak, egon…)

La Charité espaziorako proposatu nahi den funtzioa, zerbitzu desberdinen trukea sustatzea izango  da, denbora  ordainketa unitate gisa erabiliz, hau da, trukearengatik ordainsaria ez da dirua izango, denbora bera baizik.
“Zerbitzuak zerbitzuen truke” besterik ez da izango proposamenaren oinarri nagusia. Honekin, giza harremanak sendotzeaz gain, geruza ekonomiko desberdinak berdinaraztea ekarriko du.
Parte-hartzaile bakoitzaren denbora modu berean baloratuko da, hots, ez da bakoitzaren gaitasunen araberako neurketarik egingo. Adibidez, pertsona bat oso trebea izan daiteke ekintzaren bat burutzen, baina horregatik ez zaio meritu handiagorik emango, horren truke, beharrezko duen zerbait izango du.
Komunitate hauen funtzionamendu egokia, egiten diren ekintzek iraganean izango duten ondorioaren araberakoa izango da. Horrela, giza konpromiso eta konfiantzak modu automatiko batean jarriko dira abian.
 Gure eskema ondoko grafikoaren bitartez adierazi nahi dugu, non pribatutasun maila denbora faktorearen arabera islatzen den.





Ekintza pribatuen artean, lo egitea, komunaren beharra, jatea eta egotea bereizi ditugu. Maila altuago batean, pribatutasun exijentzia altuago izan ditzaketelako ekintzak direlako, alegia.

Horrela, denbora luzeagoan dagoen partaideak, bakarrik egoteko denbora gehiago beharko duela suposatu da, eta alderantziz, denbora labur batez dagoenari berdin izango zaio pribatutasun maila baxua izatea, hots, dena konpartitzearen posibilitatea emango zaio honi.

think MATH, make ART

Arkitektura eskolan ikusgai izan den exposizio bikainaren argazki sorta zintzilikatzen dut oraingo honetan. Matematika, Artea eta Arkitekturaren fusio aparta...

DAGET_2012ko azaroa




Txoritokia: 2.fasean, aukerak aztertzen...

Marsellan izan eta gero, eta txoritokiak hartuko duen eremua bisitatu ondoren, honako ondorio hauek atera ditugu; proposamena egn aurretik, bertan pairatutako sentsazioetatik abiatu gara, zonaldearen analisi kritiko bat eginez.
Hasteko :
1- irisgarritasun aldetik nahiko oker dagoen eremua da, oinezkoak bertara erraztasunez heltzea bermatu beharko den puntu bat izango da.
2-Aldi berean, oinezko sarea eta kotxeena banatzea komenigarria deritzogu; nahaste handiegia dago sare bien artean, eta ountu batetik besterako jarraipenik ez dago.
3-  bista ederrak aprobetxatzeko aukera duen zonaldea izan daiteke, baina "erakartasunik" ez duela uste dugu, beraz, txoritokiarekin, puntu esanguratsu bilakatu nahi izango da; bistara erakargarria eta bisten parte bihurtu nahiko dugu.


PROPOSAMENAK...

1- Egitura nagusia garabiaren ordez, PASARELA bat egingo da.
2- Egitura inguratzeko, bigarren egitura ARIN bat sartuko diogu.
3- Erabilera nagusia ABIARIOA; honez gain, aparteko aukera eskaini nahi dira, museo, interpretazio gune, etb...

Egitura nagusia garabia litzateke, hasiera batean behintat, baina arestian aipatutako kokapen geografiko eskasagatik, eta portuko zonaldearekin loturak errazagoak bilakatzeko, gure proposamena bigarren egitura bat sartzean datza, garabia egitura sekundario edo laguntzaile bilakatuz.
Gure lehen ideiak, pasarela batera murrizten dira. 
Lehen analisi batean, eremuan harresia eta portua gailentzen zaizkigu; bertako parajea deskribizen dituzten elementu hauek aintzat hartuz, abiarioa paisaira integratzea izango da erronkarik handiena, eta beraz, pasarelatan pentsatzen hasi gara, Monpaseko pasarela gogoratuz.


monpaseko pasarelaren irudi batzuk

Gure proiektua, San Victor Abadiaren plazan izango luke jatorria. Bertatik, eta kota aldaketak kontuan izanda, hainbeste baitaude eta, egun dagoen izugarrizko hormatik pasarela zintzilikatuko genuke, harresiaren hormetan interbentzio minimoena suposatuz.